Jaargangen

Kies jaargang

Kies categorie

Winnaar Nominatie
< Terug naar overzicht

De Voorste Venne, Drunen

S (gebouw)

Projectomschrijving

De stijl van Anton Pieck is traditioneel en geïnspireerd op oude Brabantse boerderijen. De opzet van het gebouw uit 1972 is rationeel: houten spanten op gelijke afstanden, en een sporenkap met dakpannen. Ertussen zijn de wanden en gevels opgemetseld en gestuct. In de loop van de jaren was hiervan niets meer te herkennen door nieuwe wanden, ingehangen vloeren en systeemplafonds.
Na het afstoten van de twee noordelijke vleugels bleef een carré-vormig gebouw over met een binnenhof. Op de hoeken van het bouwkundig carré zijn de grote zalen met hun verschillende functies gesitueerd. Dit zijn de theaterzaal, de Vennezaal (evenementenhal), de lichte danszaal en de multifunctionele muziekzaal. Tussen deze grote zalen bevinden zich het café, de foyer, de muzieklokalen en de ruimten voor beeldend kunstonderwijs. Kloostergangen verbinden alle verschillende ruimten met elkaar. Waar voorheen iedereen in zijn eigen afgesloten afdeling was gehuisvest, zijn de ruimten nu voor alle gebruikers beschikbaar en door deze rondgang met elkaar verbonden. Aan het grote parkeerterrein aan de oostzijde is de nieuwe entree gemaakt. Aan de binnentuin zijn bronzen en groene vliesgevels toegepast om de 'kloostergang' af te maken.
Alle vloerniveaus zijn op gelijke hoogte gebracht, waardoor het hele gebouw drempelloos toegankelijk is. Dit is niet alleen voor mensen met een beperking  en de ouderen die het gebouw gebruiken erg essentieel, maar ook voor de logistiek. De vloerafwerking is een zandkleurige gietvloer, een verwijzing naar de Drunense Duinen.
Met het beperkte budget, dat voor een groot deel al werd opgeslokt door het isoleren van gevels en daken, dubbel glas en het aanpassen van de klimaatinstallatie, bestond het ontwerp vooral uit het zoveel mogelijk weer zichtbaar maken van de oorspronkelijke houtconstructie. Waar mogelijk werden de ingehangen vloeren gesloopt en de ruimten weer hoog tot aan de kap gemaakt. Gecombineerd met de zware akoestische eisen en het aanbrengen van de benodigde technische voorzieningen was dit een complexe opgave. De wanden en dakvlakken tussen de houtconstructies zijn in zwart of wit uitgevoerd voor maximaal contrast met het hout.